Klinik Kanıt Değerlendirmesi

Bulguları yöntemleri ve sınırlılıklarıyla birlikte değerlendirmek.

Klinik kanıt değerlendirmesi, yayımlanmış bir çalışmanın sonucunun ne kadar ağırlık taşıdığını yöntemi üzerinden belirleme işidir. Sonuç bölümüyle başlayan bir okuma, çoğu zaman bulguyu olduğundan daha kesin gösterir.

Yöntemin okunması

Bir çalışmanın güvenilirliği birkaç başlıkta incelenir:

• Rastgeleleştirme ve tahsis gizleme — grupların yalnızca ölçülen değil ölçülmeyen özellikler bakımından da benzer olup olmadığı.
• Körleme — özellikle ağrı, yaşam kalitesi gibi değerlendiriciye bağlı sonlanımlarda etkinin sistematik olarak büyüyüp büyümediği.
• Birincil sonlanımın önceden belirlenmesi — çok sayıda sonlanım ölçüldüğünde rastlantı eseri anlamlı sonuç çıkma olasılığının artması.
• Eksik veri yönetimi — çalışmayı tamamlamayan katılımcıların çözümlemeye nasıl dahil edildiği.

Etki büyüklüğü ve belirsizlik

Bir sonucun pratikteki anlamı için göreli etki, mutlak fark ve güven aralığı birlikte okunur. p değeri tek başına etkinin büyüklüğünü ya da klinik önemini anlatmaz; gözlenen farkın rastlantıyla ne kadar uyumlu olduğuna dair kısmi bir göstergedir.

Kanıtın kesinliği ayrı bir sorudur

İstatistiksel anlamlılık ile kanıta duyulan güven aynı şey değildir. GRADE yaklaşımı kesinliği çalışma tasarımı, yanlılık riski, tutarlılık, dolaylılık, kesinlik ve yayın yanlılığı boyutlarıyla birlikte derecelendirir. Bu ayrım, "anlamlı bulundu" ile "güvenilir biçimde gösterildi" ifadelerini birbirinden ayırır.

Dış geçerlilik

Bir sonucun doğru olması, her hastaya uygulanabileceği anlamına gelmez. Çalışmaya alınma ölçütleri, dışlanan eşlik eden hastalıklar ve çalışmanın yürütüldüğü sağlık hizmeti bağlamı, bulgunun kimlere genellenebileceğini belirler.

Raporlama kılavuzlarının işlevi

CONSORT randomize çalışmalar, STROBE gözlemsel çalışmalar için hangi bilginin raporlanmış olması gerektiğini tanımlar. Bir makalede bu ögelerin eksikliği sonucun yanlış olduğunu göstermez; değerlendirmenin hangi noktalarda yapılamadığını gösterir.